ΓΟΝΕΙΣ - ΜΩΡΟ

“Γιατρέ, τα εμβόλια δεν έχουν παρενέργειες;”

Συγγραφέας: Παναγιώτης Ρενιέρης Παιδίατρος

“Γιατρέ, τα εμβόλια δεν έχουν παρενέργειες;”

Όταν μου ζητήθηκε να γράψω για το θέμα του εμβολιασμού η πρώτη μου σκέψη ήταν «ωχ, ποιος θέλει να ακούσει ξανά και ξανά για τα εμβόλια;».
Όλοι ξέρουν τι γίνεται: υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων που πιστεύει πως με κάποιο τρόπο τα εμβόλια προκαλούν μια σειρά από προβλήματα (κυρίως νευρολογικά ή αναπτυξιακά), και μια ομάδα που υποστηρίζει πως τα εμβόλια είναι το καλύτερο πράγμα που έχει συμβεί στην ανθρωπότητα και πως θα έπρεπε να υπάρχει μια υπηρεσία που θα εμβολιάζει τους αρνητές στον ύπνο τους (για να μην κολλάμε εμείς οι υπόλοιποι, οι καλοί άνθρωποι, οι έξυπνοι και οι λογικοί). Υπάρχουν οι καλοί, και οι κακοί, οι έξυπνοι και οι βλάκες, τα υποχείρια των εταιρειών, και οι επαναστάτες. Χίλιες φορές να έγραφα για την νεογνική ακμή (ίσως το πιο ανιαρό θέμα της παιδιατρικής).

Αώο αναβολή σε αναβολή φτάσαμε στο χθεσινό μου ιατρείο…

«Γιατρέ», λέει ο μπαμπάς ενώ η μητέρα είναι ακόμα στο άλλο εξεταστήριο και θηλάζει το νεογέννητο. «Ξέρω τι θα μού πεις.» (Σκέφτομαι,αν ξέρεις τέλεια, μπορούμε να προχωρήσουμε παρακάτω – αλλά δεν ήξερε). «Τα εμβόλια κάνουν καλό, προστατεύουν το παιδί μου, προστατεύουν τα άλλα παιδιά. ΟΚ. Η γυναίκα μου θέλει να τα κάνει, και θα τα κάνουμε. Αλλά πες μου αλήθεια – δεν έχουν καμία παρενέργεια;»

Καμία παρενέργεια;! Και το πολύ νερό έχει παρενέργειες. Και ο πολύς αέρας. Εδώ λένε οτι και η πολλή αγάπη βλάπτει! Τι θα πει «καμία παρενέργεια»; Ποιός το είπε αυτό;

Εμείς το είπαμε αυτό. Κάποιοι απο εμάς τέλος πάντων, που υποστηρίζουμε (ορθά κατά την γνώμη μου) πωςο εμβολιασμός πρέπει να είναι πλήρης και καθολικός (δηλαδή να γίνονται όλα τα εμβόλια σε όλους τους ανθρώπους που επιτρέπεται να τα κάνουν). Κι αν δεν το είπαμε με αυτά ακριβώς τα λόγια, το υπονοήσαμε. Πώς το υπονοήσαμε;

Οι μη-γιατροί, οι μη-ειδικοί, ή τέλος πάντων ένα μεγάλο μέρος αυτών, δεν βλέπει τα πράγματα ως 99% καλά με 1% ρίσκο. Τα πράγματα είναι ή καλά, ή κακά. Ή τέλεια, ή άχρηστα. Ή απόλυτα ασφαλή, ή πραγματικά πολύ επικίνδυνα. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονταιτην έννοια του σχετικού κινδύνου. Και ποιος φταίει για αυτό;Εμείς. Όλοι εμείς που έχουμε την υποχρέωση (ανιαρή μεν, αλλά υποχρέωση) να ενημερώσουμε κάθε έναν ξεχωριστά με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφασίσει για τον εαυτό του όντας πραγματικά ενημερωμένος.  Και για να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία, τουλάχιστον σε ό,τι με αφορά προσωπικά: όχι, δεν πιστεύω οτι θα έπρεπε να μπαίνει ο στρατός στα σπίτια των ανθρώπων και να κάνει εμβόλια. Πιστεύω πως θα έπρεπε η εκπαίδευση υγείας (ένα τεράστιο θέμα, υποκατηγορία του οποίου είναι ο εμβολιασμός) να γίνεται στασχολεία και απο πολύ μικρή ηλικία.Αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα…

«Φυσικά και έχουν παρενέργειες τα εμβόλια», απάντησα. Χλόμιασε.

«Τότε μήπως να μην τα κάνουμε;»

«Μην τα κάνετε.» (έχω την τύχη η συγκεκριμένη οικογένεια να είναι κοντινοί μου άνθρωποι, μην παρεξηγείτε την άνεση με την οποία μιλάμε)

«Έλα τώρα πες.»

«Όχι, αλήθεια. Αν δεν θες, μην τα κάνετε. Δεν με νοιάζει.»

«Έλα ρε, πες!»

«Τι ακριβώς θες να σού πω; Ιού λες αν έχουν παρενέργειες; Φυσικά και έχουν. Είναι λίγες, μικρές και ασήμαντες. Κάποια έχουν και πάρα μα πάρα πάρα πάρα πολύ σπάνια (πώς αλλιώς να πω το 1 στις 100,000 δόσεις;) πιο σοβαρές παρενέργειες.»

«Μπορεί να πεθάνει το παιδί απο εμβόλιο;»

«Είναι πιο πιθανό να το χτυπήσει κεραυνός το καλοκαίρικαι ταυτόχρονα να τον φάει καρχαρίας»

«Κι αν δεν τα κάνουμε τι θα γίνει;»

Αν δεν βάλεις ζώνη ασφαλείας ή κράνος οδηγώντας, τι θα γίνει; Αν δεν πλύνεις τα χέρια σου πριν φας με αυτά, τι θα γίνει; Αν δεν βάλεις το γάλα στο ψυγείο τρεις μέρες και πιεις απο αυτό, τι θα γίνει; Αν τρως το κρέας σου ωμό, τι θα γίνει; Για κάποιους λόγους κάποτε ζούσαμε ως τα 35 και τώρα ζούμε ως τα 85. Και οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:

–          Το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης αποδίδεται στηνφωτιά, και τηνψύξη(δηλαδή, στο ψυγείο). Μικρότερο αλλά σημαντικότατο ρόλο έπαιξε και η εφεύρεση της αποχέτευσης, αλλά και της συντήρησης των τροφίμων.

–          Η εξέλιξη της διαγνωστικής και της θεραπευτικής είχε (και συνεχίζει να έχει, λυπάμαι αν σάς το χαλάω) μικρή αλλά ικανή επίδραση στο προσδόκιμο. Φανταστείτε είναι σαν να μας πήγε απο τα 60+ στα 70+.

–          Η μόνη ιατρική παρέμβαση που πραγματικά και θεαματικά βοήθησε την ανθρωπότητα, και που είναι σίγουρα η φθηνότερη όλων, είναι τα εμβόλια.

Κι όμως… Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να υποστούμε θεραπείες με βαρύτατες και βέβαιες παρενέργειες, ή να καταπιούμε κάτι που βγήκε απο ένα μπουκαλάκι που κάποιος μόλις έκλεισε (και δεν ξέρουμε, ούτε θα μάθουμε ποτέ τι έβαλε μέσα) – το κάνουμε καλή τη πίστει. Όταν όμως πρόκειται να κάνουμε κάτι το οποίο σχεδόν μηδενίζει τις πιθανότητες να πάθουμε μια βαριά και σοβαρή ασθένεια, με ελάχιστες πιθανότητες (ελάχιστες!) για οτιδήποτε αρνητικό σε εμάς, είμαστε αρνητικοί. Γιατί; Γιατί συμβαίνει αυτό;

«Ξέρω ακριβώς ποιο είναι το πρόβλημά σου», είπα. Τότε μπήκε μέσα και η μαμά…

«Πρόβλημα; Τι πρόβλημα; Τι έχει το παιδί;» είπε αγχωμένη.

«Το παιδί δεν έχει τίποτα. Συζητάμε με τον μπαμπά τις ανησυχίες του για τα εμβόλια.»

«Είσαι χαζός;» τού είπε.

«Το πρόβλημα είναι», είπα προσπαθώντας να αποφύγω το οικογενειακό δράμα στο ιατρείο, «οτι είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσεις σε κάποιονγιατί πρέπει να δεχτεί έστω και το ελάχιστο ρίσκο για κάτι που δεν τού έχει συμβεί ακόμα».

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Τα εμβόλιαδεν προκαλούν καρκίνο, αυτισμό, νευρολογικές διαταραχές ή όποια άλλη καταστροφή μπορεί να έχετε διαβάσει.Δεν τις προκαλούν, διότι απλά, δεν τις προκαλούν, τι να κάνουμε.

Προκαλούν άλλα πράγματα – πόνο, πρήξιμο, πυρετό, σπάνια πυρετικούς σπασμούς, σπανιότατα αλλεργικού τύπου αντιδράσεις, και αν πάμε στο «τόσο σπάνια που δεν ξέρω γιατί το συζητάμε, είναι πιο πιθανό να σε πατήσει τραίνο», υπάρχουν και κάποιες πολύ δυσάρεστες (καιαντιμετωπίσιμες) παρενέργειες.Άρα, μαθηματικά, σε συμφέρει μακράν να εμβολιαστείς. Πρακτικά, δεν είναι θέμα συζήτησης.

Αν όμως οι άνθρωποι αποφασίζαμε με βάση το πρακτικό, δεν θα είχε γίνει ποτέ πόλεμος, και σίγουρα δεν θα σκοτωνόμασταν για τις ομάδες ποδοσφαίρου.

Τα προβλήματα λοιπόν που εντοπίζω εγώ είναι κυρίως δύο:

–          Πρώτον, δεν ενημερώνουμε σωστά τους γονείς. Συχνά απορρίπτουμε τις παρενέργειες, σαν να μην υπάρχουν, χάνοντας έτσι την αξιοπιστία μας. Όταν αυτό που παρουσιάζεις σε κάποιον το κάνεις να φαίνεται τέλειο, είναι λογικό ο άλλος να αναρωτιέται αν έχεις κάποιο προσωπικό συμφέρον απο αυτό. Η δυσπιστία προκύπτει απο την ατελή ενημέρωση.

–          Δεύτερον, προσπαθούμε να αποκρούσουμε τον φόβο, ένα συναίσθημα δηλαδή, με λογικά επιχειρήματα. Λέμε σε κάποιον που φοβάται στην άκρη του μπαλκονιού, «έλα μωρέ, μη φοβάσαι, δεν θα πέσεις». Πότε δούλεψε αυτή η μέθοδος για να δουλέψει τώρα;Στο συναίσθημα, απαντάμε με συναίσθημα, αν θέλουμε να έχουμε αποτέλεσμα. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά το εμβολιαστικό κίνημα πιστεύω πως θα μπορούσε να κινείται σε καλύτερη τροχιά. Αντί να δείχνει τον φόβο και τον τρόμο των ασθενειών (μόνο), θα μπορούσε να δείχνει και το θετικό της πρότασής του, το όφελος, το κέρδος.

«Άκου πώς έχει το πράγμα», είπα απευθυνόμενος στον μπαμπά. «Είσαι σε ένα σπίτι, στον 100ο όροφο. Μέσα έχει ανάψει μια μικρή φωτιά στην κουζίνα. Είναι μικρή ακόμα, αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο (το ξέρεις απο άλλες φωτιές) οτι αν δεν την σβήσεις θα καεί όλο το σπίτι. Ο πυροσβεστήρας είναι στο μπαλκόνι, και το μπαλκόνι έχει γυάλινο πάτωμα. Είναι σίγουρα τρομακτικό να βγεις έξω. Μέσα στο σπίτι υπάρχουν νεογέννητα, μωρά, γέροι, άνθρωποι άρρωστοι που δεν μπορούν να βγουν και να τρέξουν, και να πουν, άστο να καεί, δεν πειράζει. Αν όμως βγεις στο μπαλκόνι θα ζαλιστείς, μπορεί να κλάψεις, μπορεί να κάνεις εμετό. Μπορεί για 2-3 μέρες μετά να ζαλίζεσαι ακόμα, αλλά σίγουρα όλα αυτά θα περάσουν. Και θα έχεις σβήσει την φωτιά. Σίγουρα δεν θα καείς εσύ, αν και οι πιθανότητες και καιγόσουν ήταν όντως πολύ μικρές (υπαρκτές, αλλά μικρές). Και με την πράξη σου αυτή δεν έσωσες μόνο τον εαυτό σου (απο την μικρή αλλά υπαρκτή πιθανότητα να καείς), αλλά έσωσες και όλους όσους δεν θα μπορούσαν ποτέ να βγουν έξω και να πάρουν τον πυροσβεστήρα. Όχι επειδή δεν θέλουν, αλλά επειδή δεν μπορούν. Σε ρωτάω λοιπόν –θα πας να φέρεις τον πυροσβεστήρα ή όχι;»

Με εκτίμηση,
Π. Ρενιέρης, παιδίατρος

Σχετική εικόνα

14 μέρες επιστροφή

Δεν σου αρέσουν ή δεν σε ικανοποιούν τα προϊόντα σου;
Επέστρεψε τα σε 14 μέρες.

Εξυπηρέτηση πελατών

Από Δευτέρα έως Παρασκευή, από τις 9 το πρωί μέχρι τις 9 το βράδυ, είμαστε δίπλα σου για να σε εξυπηρετήσουμε.

Ταχυτατες αποστολες

Ταχύτατες αποστολές σε όλη την Ελλάδα. Και αν είσαι VIP μέλος, μπορείς να παραλάβεις και την ίδια μέρα.

Μοναδικες προσφορες

Μην χάνεις λεπτό. Κανε Login στο λογαριασμό σου και απόλαυσε μοναδικές ευκαιρίες που δεν θα βρεις πουθενά αλλού.